Ang pagpaplano ay isang metodikal na bagay para sa mga metodikal na tao. Hindi ako metodikal na tao. Kaya hindi para sakin ang pagplano.

Hindi ko yun masyadong trip. Bukod sa nakakatamad, madalas pang ang mga pinaplano ko e hindi naman nasusunod. Alam mo yon? Yung tipong nakapagplano na kayo ng strategy sa DotA tas biglang wala pala kayong mapaglalaruan. Tas maguuwian na yung kasama mo hanggang sa mauwi ka na rin sa pag-uwi mo. Wala na. Ang masakit sa pagpaplano e yung tipong nag-e-expect ka na ng magandang kalalabasan. Tas pangit yung lumabas. Ayun, mawawala ka na sa mood. Kahit ano kasing sabihin mong hindi ka mag-a-anticipate ng magandang kalalabasan e nag-a-anticipate ka pa rin. Madalas mangyari sa'kin yan, kaya natuto akong hindi umasa sa pagpaplano. Hindi na ako umaasang pag pinagplanuhan nyo ng alas tres ang kitaan e alas tres nga kayo magkikitakita.

Pero, kahit ganon, kung ano man ang nabitawan mong salita kahit kanino e sundin mo. May nagsabi nga sakin, kung anu man yung binatawan mong salita e wag mong babawiin. Nakakainis kasi yun...