Normal lang naman ang buhay kolehiyo ko mula sa pagpasok hanggang sa pag-uwi-- mga bulaklak ng sampalok at mangga sa kalsada sa daanan, panakanakang pagpatak ng naipong tubig ulan sa mga dahon, may lesson na tinuturo sa pilosopong paraan, at mausok na byahe. Hindi rin mawawala ang pagtingin sa paligid sa pag-asang may pamilyar na mukha kang makikita. Normal lang sana.
Kung hindi lang sana sa mga batang biglang pumapasok sa jeep para punasan ang sapatos mo, o kung minsan kahit nakatsinelas ka, pinupunasan pa rin nila. Para silang mga batang robot na pinatatakbo ng isang malaking remote control na mas kilala bialng "sindikato"(na sana ay hindi totoo). Ang iba pang bersyon ng mga "sindicate kids" na 'to ay mga magkakapatid na may mga improvised na tambol na walang matinong musikang inilalabas 'pag pinupukpok. At ang iba naman ay may mga dalang sobreng may nakasulat sa likod na "ate at kuya, penge pong pera pambili ng mga damit at pagkain salamat po". Bakas sa mga itsura nila na pinababayaan sila ng kung sino mang walang kwentang nag-luwal sa kanila.
Ewan ko lang sa inyo, pero marami na kong napapanood na dokumentaryo patungkol sa mga batang biktima ng kahirapan. Nakapanood ako ng mga batang umaakyat sa mga trak ng basura upang mangalakal. Delikado ang trabahong ito kahit sa mga matatanda, ngayong umaandar pa naman ang trak na inaakyat nila. "Jumper" ata 'yung tawag sa kanila. Nakakakilabot. Nakakadiri. Nakakaawa.
N'ong tinanong ng reporter (sa pagkakaalala ko, o baka iniimbento ko lang ata) kung bakit nila binabanat ang buto nila sa pamamagitan ng trabahong nagbibingit sa kanilang kamatayan, pare-parehas lang ang sagot nila, "para po may panggatas 'yung kapatid ko,". At hindi sila dalawa lang ang anak ng mga magulang nila, kundi walo sila. Sa madaling salita, parang 'yung populasyon ang nagiging dahilan ng kahirapan ng bansa natin. Sa gan'ong pag-aakala, siguro, kaya naisip ng ilang may kapangyarihan na ipasa sa kongreso ang mainit na isyu ngayon na "RH Bill".
Anti ako sa RH Bill, dahil hindi ako naniniwalang may kinalaman ang laki ng populasyon sa kahirapan, kasi ang pagkakaalam ko, human resource ang populasyon. Hindi lang maayos ang paggamit sa malaking populasyon dito sa bansa, kumbaga e hindi naa-allocate ng maayos ang human resource natin, kasi hindi pinag-aaral ng matino ng pinakaimportanteng bahagi ng bansa (ang pamilya) ang mga batayan talaga ng kaunlaran (ang mga bata). Anti rin ako sa bill na 'to kasi naniniwala akong itutulak nito ang mga kabataan na subukan ang ginagawa lamang dapat ng mga mag-asawa. Ito-tolerate kumbaga nito ang gumagapang na tukso sa kalamnan ng mga kabataan. Anti rin ako, kasi sabi nga sa gm na na-receive ko, "if you want to have sex with the one you really love, the best protection is not condoms or pills, but marriage,". Tsaka, may napanood pa akong video na ang pagbaba ng fertility rate sa isang bansa ay pagkawala ng culture et al ng bansa. Ipo-post ko sana sa fb, kaso marami kasing dislikes sa statistic n'ong video. Search n'yo na lang sa youtube, demographics problem. 'Yung may symbol ng Islam.
Sige, mukhang kailangan ko na 'tong itigil dito, marami pa kasing ginagawa, ahehe.
No comments:
Post a Comment