Kung pamilyar sa 'yo 'yang pamagat na 'yan, malaki ang tsansang kaklase kita. Pamagat kasi 'yan ng isa sa mga informal theme namin sa Filipino. Nakakuha ako ng inspirasyon sa pagsulat tungkol sa mga tradisyon at paniniwalang tabingi ng mga Pilipino tungkol sa Pasko. Syempre, hindi ko babaguhin 'yong naisulat ko na sa papel. Dadagdagan ko lang kasi kulang 'yong oras ko n'on para isulat lahat ng nasa isip ko.
(heto ang essay ko sa Filipino, edited version!)
May mga taong kahit gaano kaputi ang isang papel, kapag nakakita ng isang tuldok o maliit na mantsa na nakakapit dito, 'yong dumi na ang nakikita. Isa ako sa mga taong 'yon. Kaya kahit gaano "kaganda" ang paggunita na 'tin sa Pasko, hindi ko pa rin maiwasang makapansin ng ilang baluktot na paniniwala ng karamaihan sa 'tin tungkol dito.
Tuwing pasko, lagi ko na lang naririnig (maski sa kanta) ang "tatlong hari". Lilinawin ko lang, "magi" ang bumisita kay Jesus para magbigay ng handog, hindi "kings". Kung magkaparehas man 'yon, pakisabi sa 'kin, o mananatili akong naniniwala na hindi tatlong hari ang bumisita kay Jesus. Weee, magka-iba ang matatalino sa mga hari!
Ang sabi ng pastor namin sa 'min, bumisita raw ang mga pantas kay Jesus hindi pagkatapos S'yang ipanganak. Magdadalawang taong gulang na raw si Jesus n'on. Kasi, ang alam ko, n'ong panahon na bumisita ang mga pantas para magbigay papuri sa Kanya, ipinag-utos ng kasalukuyang hari (King Herod) sa lugar nila na ipapatay ang lahat ng bata sa kanila 2 years old and below (Matthew 2:13-16). Kung mapapatunayan n'yong mali ako sa napakinggan ko, pakisabi sa 'kin.
Isa pa sa mga maling paniniwala ng mga Pinoy sa Pasko e ay ang paniniwalang may "Santa Claus". Oo, mayroong St. Nicolas na nabuhay, pero sa rami ng pagkakaiba niya kay "Santa Claus", parang ibang tao na ang nakapaloob sa pangalang ito. Epekto na rin siguro ng mga Kanluraning bansa. Nakakatakot na ang mga tao. 'Pag sinsabi mo kasing "Christmas", ang isasagot ng mga bata sa 'yo, "Santa Claus!". Wew, hindi s'ya ang dahilan kung bakit may Christmas. Hindi s'ya ang ipinanganak para ipako sa krus. Hindi s'ya ang dahilan kung bakit hindi tayo napagbuntungan ng mga sumpa ng Diyos. Hindi s'ya. Nilalapastangan ng mga tao si Jesus sa pamamagitan ng pagsamba sa matabang nakapula na nakatira sa North Pole.
Pero hindi 'yan ang nagpapakulo sa dugo ko tuwing Pasko. Hindi ang "tatlong hari" at ang "Santa Claus", kun' 'di ang mga tao mismo. Dahil tungkol naman 'to sa Pinoy Christmas, hindi na ako lalayo sa kalsada namin.
Ang Pasko raw ay isang araw ng pagbibigayan, pero kung may namimigay, syempre may mga tatanggap. Nasa dugo lang talaga siguro ng mga pinoy ang pagiging opportunist, kaya napili nilang maging "nakakatanggap" kaysa sa "nagbibigay". Hindi ko na sana isusulat dito ang himutok ko sa mga maling tradisyong nakita ko sa pagdiriwang ng mga pinoy sa Pasko. Kung hindi lang sana nagsulputan mula sa kung saang dimensyon ang mga taong pinilling maging tamad at magtiwala sa "pamasko" na mahihingi nila sa hindi nila kakilala. Syempre, hindi na sapat ngayon ang simpleng "namamasko po" para makakita ng pera. Sadyang matatalino ang mga pinoy, kaya nakagawa na sila ng mga style para makabuo ng isang nakakaawang itsura. Nakwento lang sa 'kin ng ilan kong kaibigan, heto ang dalawa:
(1)May isang nanay na may kargang bata. Dapat, may umaagos na uhog ang bata, at dapat umiiyak para kunyari, "hindi pa po kami kumakain". Nakakaawa talaga sila. Matsetsempuhan mo pang kinukurot ang kawawang bata at pinandidilatan ng nanay n'ya para umiyak. ASTIG.
(2)Ang unang kakatok sa bahay n'yo ay isang bata, mga 4-6 years old. Kailangan din siguro ng uhog para may special effect, dagdag kaawa-awa factor. 'Pag nabigyan mo na, aalis ito. Ilang saglit ang lilipas, isang bata ulit ang kakatok, mga 9-11 years old naman. Hihingi ito, at aalis kapag nabigyan mo na. Ilang saglit lang, isang nanay naman ang kakatok sa inyo. Minsan may kargang bata, minsan wala. 'Pag nabigyan mo na 'to, aalis ito. Pagkalipas ng ilang saglit, isang tatay naman na ka-holding hands ang isang inosenteng musmos na nakasubo ang daliri at parang hindi naliligo ang kakatok sa bahay n'yo. 'Pag nabigyan mo na 'to at umalis, mari-realze mo na magkakahawig ang sunud-sunod na kumatok sa bahay n'yo para manlimos, este mamasko. Minsan, gugustuhin mo na lang na isiping sadya lang na magkakamukha sila, para hindi mo maisip na nautakan ka ng isang pamilya at maiinis. Astig, ano? Minsan gusto kong humanga sa kanila, kaso mas naiinis ako.
Sadyang matatalino ang mga pinoy, kaso nga lang, sa maling paraan ito nagagamit. Haay, tinatanong ko sa sarili ko kung may Pasko ba talaga (minsan, kung may puso pa ba) ang mga Pilipino. Haay, bahala na sila.
No comments:
Post a Comment